herşeye 'mim ' harfini  veriyor Hadice.
bahçesine yeni ektiği  gül  fidanlarına ,göklerdeki  yıldızlara,
aya ve güneşe...'mim ' diyor...
tüm kelimeleri yeryüzünün  MİM den su içmeye üşüşüyor.
MiM  hadicenin vahası,suyu,herşeyi..

sevgiliden ayrı geçen ilk otuz günde önce fark edişi öğrettiler kadına..
sevgilisini  herşeyden ayırt  etmeyi tenzih  etmeyi öğrenmişti bu süreçte.
bu yüzden üşüyordu,bu yüzden örtüsüz ve küçüktü.


ikinci otuz günlük deneyimindeyse ,tesbih etmenin sırrına ermişti kadın..her yan mim harfine kesilmişti,herşey hattı  zatında şey olmanın sırrı mimi  söylüyordu lisanı haliyle,,kainat bir aşk korosuna dönüşmüştü onun nezdinde..

üçüncü otuz günüyse ayrılığın ,toplanma ve toparlanmaya dair vezinlerle ilgiliydi.
sevgisinde vahdet kararına erişmişti son otuz günde hadice...

.razı olandı o.




sibel eraslan/çöldeniz