1) Önce bir hadîs-i şerif:

— Size deli denmedikçe imanınız sahih olmaz!

Evet, önce sözün sıhhatini senedin sıhhatine öncelediğimizi belirtip mecnun olmakla, tecennün etmekle suçlanmış bir nebî'nin ümmeti olduğumuzu hatırlayalım. Düşünelim bakalım, inanmak, inanç sahibi olmak, vazgeçilemez ilkelere bağlanmak, hüsn-i cemâli için kara sevdalara kapılmak, yola çıkmak, hatta yola çıkmak için yoldan çıkmayı göze almak demek değil midir? Evet, bir daha düşünelim, inanmak, gerçekte uğruna ateşlere atılacağımız, atılabileceğimiz sevdaların sahibi olmak değil midir?

2) Akıllı, uslu olmak belki size garip gelecek ama aklın üstüne çıkmak isteyenlerin ayağını bağlayan bağ demektir. Akıl, aklın dairesi içinde dolaşacaklar için destek, onun üzerine çıkmayı taleb edenler için köstektir. Aklı terketmedikçe aklın sınırlarını terkedemezsiniz. "Uslu olmak" us sahibi, akıl sahibi olmak demektir. Burası doğru.

 Fakat unutulmamalı ki "uslu olmak", aynı zamanda sâkin olmak, kımıldamamak, hareket etmemek, başkalarını rahatsız etmemek de demek. Uslu olanlar us'un sınırları içinde kımıldamadan duranlardır. Aşk ise harekete geçmeyi, yerinde durmamayı gerektirir.

Nitekim bir menkâbe anlatılır:

Hacı Bektaş Velî Hz. Mevlana'ya bir elçi gönderip sormuş:
"Hakikati bulmadınsa niçin aramıyorsun? Yok eğer buldunsa niçin bağırıp çağırıyorsun?"

Hz. Mevlana ise şöyle cevap vermiş:

"Hakikati bulmadınsa niçin aramıyorsun? Yok eğer buldunsa niçin [benim gibi] bağırıp çağırmıyorsun?"

Kişi aradığına kavuşunca mı bağırıp çağırırır (!) sadece?!? Elbette hayır! Kişi hakikat aramak için, hakikati bulmak için, bizatihi hakikat diye diye hakikat için de bağırıp çağırır. Siz bu hâle çıldırmak mı diyorsunuz, deyiniz!

Bu yazıya sözümona bir beyti cılız bir ışık huzmesinin önüne sürüklemek niyetiyle başlamıştım. Fakat daha başlamadan biten bu yolculuğun sonunda, benim gibi sizler de o beytin bizi kendi içinde barındığı o muhteşem karanlığa çoktan çekivermiş olduğunu görüyor olmalısınız.

O beyit şöyleydi:
Bi-hakkı Hazreti Mecnun izâle eyleye Hak!Ser'imde derd-i hıred'den biraz eser kaldı.

Yani:
Deliler Sultanı'nın yüzüsuyu hürmetine HAK'tan şifa diliyorum; zira şu akıl belâsından tamamiyle kurtulabilmiş değilim.

Muhtemel yorumlardan bu sadece bir tanesiydi. Kimbilir, nasibimiz varsa belki haftaya diğerlerini de birlikte ararız. Yoksa, biz de nasibimizi ararız.

4  Ocak 2004 /D.cündioğlu