Neydi ki açlığı bu kadar bana unutturan gönül sızısı
Ney di ki bana bütünsüzlüğün benliğinde belirsizliği veren
Ney idi varlıklarda yoksul kalışlara sebeb
Analı babalı kulvarlarda öksüzlük bulvarının adı
Ney idi ki kütüphaneler içinde olduğum cehalet
Neden harfler silikleşir seni anlatamaz
Ve neden herşey birden Sende silinir
Anlamadan bu sevdaya düşmek ve yuvarlanmak
Tozların her birisinin sen kokması arzusu neydi
Ney idi sızlanan Mevlana gönlünde
Ney di boşluğumuza bir nefes anlam olan

Ve
Ne idi
Senden gelen bu davet
Gül qülistan alem
Devrikler devrilmiş kelimeler kırılmış
Kalemler yanmış
Mürekkepler kurumuş
Gözler derya
kiprikler kalem
gönüller kamus kamus işler olmuş

Sende olan neydi
Biz kanamadık doyamadık daha besmelesine evvelinde

.
..
...




qulistan

Al kalemi eline yaz.
Su damlasına,ter boncuguna, kırışık yüze yaz.
Gökkubbenin yüzünde mevsim yaz.
Sıcağın üstüne,suyun serinliğine,rüzgar kıvrımına yaz.
Allahtan başka herşey yalan diye iki kere yaz.

***
Birinde ilim aşkına yaz
İkincide Allah aşkına yaz.
Allahtan başka hiçbir şey yok diye yaz.
Mevsim yaz, sende yaz.
Al kalemi eline yaz.




qulistan

*nun velkalemi vema yesturun




Yazmanın saadeti,
Hangi çileyle alınır bilmeyiz
Ne sevgili hatrı, nede yar aşkı.
Elimizde kalem garip bilmeceleriz.
Yastığımızda ağıtlar saklı,baş koymak çile
Bazen ölüm konar gözümüze kıskıvrak kala kalırız yerlerde.
Bilgeler anlamaz belki
Mazlumlar anlatır her feryadı





qulistan